Ηθικό Δίλημμα #17: Προσωπική ή νομική δικαιοσύνη;

29-12-2014
 
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to Delicious

Έχεις μια υπέροχη κόρη. Είναι 8 ετών και από μικρότερη ηλικία έχει δείξει ότι είναι κοινωνικό παιδί. Πριν κάποιο καιρό όμως, είχε βιαστεί. Εσύ υποπτεύεσαι έντονα ότι ο γείτονάς είναι ο υπεύθυνος. Η κόρη σου δεν έχει πει κάτι για να τον υποδείξει, καθώς από το σοκ έχει σταματήσει να μιλάει. Δυστυχώς δεν συγκεντρώθηκαν ούτε αρκετά στοιχεία από την αστυνομία για να συλληφθεί και να καταδικαστεί.

Έχουν περάσει κάποιοι μήνες. Εν τω μεταξύ έχετε μετακομίσει οικογενειακώς, και γενικά κάνεις ό,τι μπορείς για να βοηθήσεις ψυχολογικά την κόρη σου. Ένα βράδυ έχετε βγει με τη γυναίκα σου (ή τον άντρα σου) για φαγητό. Στο (σχετικά άδειο) μαγαζί εντοπίζεις τον πρώην γείτονα να κάθεται σε ένα άλλο τραπέζι μόνος του και εμφανώς άκεφος. Για προφανείς λόγους, τελειώνετε γρήγορα-γρήγορα με το δείπνο σας και φεύγετε. Την επόμενη μέρα μαθαίνεις ότι η γυναίκα του δολοφονήθηκε. Σύντομα εμφανίζονται αποδείξεις που δείχνουν ότι το έκανε ο ίδιος. Στην αρχή είσαι πολύ χαρούμενος σκεπτόμενος ότι επιτέλους θα μπει φυλακή. Μετά όμως θυμάσαι ότι τον είδες στο εστιατόριο την ίδια ώρα που υποτίθεται ότι έγινε η δολοφονία. Είσαι λοιπόν σίγουρος ότι δεν το έκανε ο ίδιος. Μπορεί φυσικά να έβαλε κάποιον άλλον να το κάνει. Έχεις ακούσει επίσης ότι η αστυνομία δήλωσε ότι το έκαναν να μοιάζει με ληστεία. Μπορεί όντως να ήταν. Κάθεσαι και σκέφτεσαι λοιπόν.