Θυμήθηκα να κλειδώσω τα σκουπίδια;

23-11-2014
 
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to Delicious

Το παρακάτω κείμενο στάλθηκε από τη φίλη του site Bloodnut. Θα χαρούμε να λάβουμε περισσότερα κείμενα, ηχητικά ή και βίντεο από εσάς (δείτε περιγραφή της κατηγορίας).

Όλοι κρύβουμε έναν τεμπέλη μέσα μας, όλοι μας έχουμε κάποιες μικρές συνήθειες για να γλυτώνουμε κόπο και χρόνο. Ακόμα και αν η διαφορά είναι απειροελάχιστη, εμείς θα συνεχίσουμε να το κάνουμε. Εγώ για παράδειγμα, σε μια διαδρομή που κάνω συχνά, κόβω δρόμο από ένα στενάκι που περνάει από την πίσω μεριά της αυλής μιας μεγάλης αλυσίδας σούπερ μάρκετ. Εκεί είναι επίσης και το σημείο στο οποίο βρίσκονται οι κάδοι απορριμμάτων του καταστήματος. Αυτό είναι κάτι που το καλοκαίρι θα έπρεπε να με αποτρέπει να περνάω από το στενάκι, αλλά είπαμε νικάει η τεμπελιά και προτιμώ να κρατάω την ανάσα μου για μερικά δευτερόλεπτα.

Όπως περνούσα από εκεί προχθές, παρατήρησα από μακριά έναν κυριούλη κοντά στους κάδους, γαμώτο, δεν θα συνηθίσω ποτέ να βλέπω ανθρώπους να ψάχνουν για φαΐ στα σκουπίδια. Χαμήλωσα το βλέμμα, και σκέφτηκα να περάσω όσο πιο διακριτικά γινόταν για να μη τον τρομάξω, πλησιάζοντας όμως, τον άκουσα να σφυρίζει μια εύθυμη μελωδία. Απορημένη τον κοίταξα. Ήταν ένας γκριζομάλλης κοντά στα εξήντα με ροδαλά μάγουλα, που δεν έψαχνε φαί στα σκουπίδια, αλλά έβαφε τα κάγκελα γύρω από τους κάδους.

Τα κάγκελα αυτά δεν υπήρχαν την προηγούμενη μέρα, και τι δουλειά είχαν εκεί σήμερα; Και αλήθεια χρειάζονται οι κάδοι φύλαγμα; Έκαναν κάτι τα σκουπίδια και τα βάλανε τιμωρία; Τα κάγκελα ήταν απαραίτητο να βαφτούν; Ο κυριούλης γιατί με κοιτάει και χαμογελάει; Ωχ! Ξεχάστηκα με τα κάγκελα και ο κυριούλης νομίζει ότι του κάνω καμάκι. Τα μάτια κάτω και συνεχίζω τον δρόμο μου.

Οι προβληματισμοί μέσα στο κεφάλι μου αυξάνονται. Αρχίζω και θυμώνω με το σούπερ μάρκετ, σας πείραξαν οι 4-5 φουκαριάρηδες που σκάλιζαν τα σκουπίδια σας και έπρεπε να βάλετε κάγκελα, ψώνια, βρωμοκαπιταλιστές του κερατά, άκαρδα γουρούνια. Δες εδώ θέαμα!!

lockedtrash

Εκείνη την στιγμή που το μπροστά μέρος του μυαλού μου γέμιζε με οργή, ήρθε ο αντίλογος από τον πιο σκεπτόμενο εαυτό μου, και έτσουξε σαν χαστούκι. Σααααατ!!!

Έκανες ποτέ εσύ κάτι για αυτούς που ψάχνουν στα σκουπίδια; Μαγείρεψες μήπως καμιά κατσαρόλα φαγητό και το άφησες εκεί να το βρουν; Αγόρασες καμιά δεκαριά ψωμιά και τους τα έδωσες;  Πρέπει οι μεγάλες πολυεθνικές να αντικαταστήσουν το κράτος πρόνοιας; Έχουν κάποια τέτοια υποχρέωση; Και από πότε θεωρείται πρόνοια και καλοσύνη να αφήνεις τον άλλον να τρώει από τα σκουπίδια σου; Τι θα γίνει άμα κάποιος δηλητηριαστεί και πεθάνει; Θα έπαιρνες εσύ τέτοια ευθύνη;

Η μετέπειτα έρευνα μου, αποκάλυψε πως είχε γίνει κάτι παρόμοιο, με πρωτοβουλία του δήμου, σε μια πόλη της Ισπανίας, και ότι κοντά στους κλειδωμένους κάδους βρισκόντουσαν υπάλληλοι που έδιναν οδηγίες στους απόρους πώς να πάνε στο πλησιέστερο κέντρο διανομής δωρεάν τροφίμων. Αυτό μάλιστα! Αυτό είναι μια σωστή λύση.

Στη συνέχεια έμαθα για έναν τυπάκο με το όνομα Baptiste Dubanchet που δημιούργησε το project: La Faim du Monde ( Η Πείνα στον Κόσμο). Ο Baptiste κατέφερε με επιτυχία να ταξιδέψει 3.000 χιλιάδες χιλιόμετρα με το ποδήλατο του, από το Παρίσι μέχρι τη Βαρσοβία, τρεφόμενος ΜΟΝΟ με ότι έβρισκε στα σκουπίδια. Σκοπός του ήταν να δείξει ότι την ώρα που σε αρκετές γωνιές του πλανήτη άτομα πεθαίνουν από την πείνα, οι χωματερές του δυτικού κόσμου απολαμβάνουν πλουσιοπάροχα γεύματα. Ο ίδιος δήλωσε ότι πολλές φορές ήρθε αντιμέτωπος με την αυστηρή πολιτική των καταστημάτων, κυρίως στην Τσεχία όπου 50 καταστήματα τον έδιωξαν προτού βρεθεί ένας φούρνος να τον αφήσει να πάρει ψωμί από τα σκουπίδια του.

Τέλος ανακάλυψα ότι υπάρχει ένα κίνημα με το όνομα freeganism, του οποίου οι υποστηρικτές, οι freegans (όχι, δεν είναι χαρακτήρες από ταινία φαντασίας του Spielberg) προωθούν έναν πιο εναλλακτικό τρόπο ζωής που περιλαμβάνει την περισυλλογή τροφίμων από κάδους σκουπιδιών από σούπερ μάρκετ. Όχι από ανάγκη αλλά από επιλογή, για να διαμαρτυρηθούν για την μεγάλη ποσότητα τροφίμων που παράγεται και έπειτα πετιέται γιατί κρίνεται πλέον ακατάλληλη προς πώληση από την εκάστοτε εταιρία.

Τζαμπατζήδες πολυτελείας, που βάζουν και λίγη ιδεολογία από πίσω για να το στηρίξουν. Πρώτα μεγάλωσαν με όλες τις ανέσεις, και μετά αποφάσισαν να γίνουν λίγο διαφορετικοί από τον υπόλοιπο κόσμο, να τρώνε συστηματικά από τα σκουπίδια για να μη ξοδεύουν τα λεφτά που ΕΧΟΥΝ. Αφού κάνουν πλιάτσικο στους εκλεκτούς κάδους που έχουν σταμπάρει, γυρνάν στα σπίτια τους για να κράξουν τον υπερκαταναλωτικό δυτικό τρόπο ζωής στο Internet, και περιμένουν να τους πούμε και μπράβο για την ανιδιοτέλεια που δείχνουν. Άμα δω κανέναν τέτοιο στην Ελλάδα θα πάρω λουκέτο και θα τον κλείσω ΜΕΣΑ στον κάδο. Βέβαια μπορεί και να το θεωρήσει δωρεάν στέγη και να του αρέσει…

Και τώρα ήρθε η ώρα για μερικές αλήθειες.

Η παγκόσμια πείνα δεν είναι ένα πρόβλημα που θα λυθεί εν μία νυκτί.  Ο δυτικός κόσμος θα συνεχίσει να παράγει με αυτούς τους ρυθμούς, εφόσον υπάρχει η ανάλογη ζήτηση. Τρόφιμα θα συνεχίσουν να πετιούνται όταν φτάσει η ημερομηνία λήξης τους, και αυτό γίνεται για την προστασία του καταναλωτή.

Απάντηση στην ερώτηση αν είναι σωστό να υπάρχουν λουκέτα στους κάδους ή όχι, δεν έχω. Τα άτομα σε ανάγκη χρειάζονται κάτι παραπάνω από ξεκλείδωτους κάδους. Μπορεί τις περισσότερες φορές να είναι η μοναδική πρόσβαση που έχουν σε τρόφιμα, αλλά αυτό δεν πρέπει να αποτελεί δικαιολογία για την ανικανότητα του ελληνικού συστήματος, ούτε και αφορμή για εμάς να κοιμόμαστε ήσυχοι το βράδυ.