Να διαχωρίσουμε την Εκκλησία από το Κράτος και μετά να κυνηγήσουμε μονόκερους

05-02-2015
 
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to Delicious

Πριν 3-4 ημέρες, είχαμε μαζευτεί παρεούλα και συζητάγαμε περί ανέμων και υδάτων. Φυσικά περάσαμε μια γύρα και από τα πολιτικά της εποχής. Η κουβέντα έμεινε σε σοβαρά πλαίσια για κάνα 5λεπτο και θα καταλάβετε σε λίγο γιατί. Σε κάποια φάση, πετάγεται ένας φίλος και λέει «Επιτέλους! Τώρα με τέτοια κυβέρνηση, να διαχωριστεί η εκκλησία από το κράτος χθες κιόλας! Αυτό έπρεπε να κάνει πρώτα-πρώτα!». Η αλήθεια είναι ότι ακούστηκαν και 2-3 «ναι ρε!», «έτσι! μην το συζητάς καν», αλλά πριν προλάβω να μιλήσω, γυρίζει ο Βρασίδας και λέει «Δεν είναι εφικτό αυτό.». Περιττό να αναφέρω ότι σκαλώσαμε όλοι. Λέω στους υπόλοιπους να του δώσουν 2 λεπτάκια να ολοκληρώσει και να μην προτρέχουμε. Α, και κάποιος να μάθει ποια νευρολογική εφημερεύει. Τελικά, συμπλήρωσε κάτι περί ιστορικής σύνδεσης και πολιτιστικής κληρονομιάς και κάτι μαλακίες δικές του. Οι υπόλοιποι ηρεμήσαμε και προσωπικά είχα αρχίσει ήδη να σκέφτομαι ποια θα είναι η επόμενη σειρά που θα ξεκινήσω.

Είναι όμως ένα θέμα αυτό. Με αφορμή την πρώτη μας αριστερή φορά, η οποία κατά το ελάχιστο θέλουμε να μην πονέσει, έχει αμοληθεί το “λογικό” κομμάτι του διαδικτύου να ζητάει διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους. Και αναρωτιέμαι εγώ : Παίζουν επίτηδες το βλάκα, ή είναι όντως; Ο διαχωρισμός δηλαδή απέχει τρεις τζίφρες και δυο τελείες και μετά ως εκ θαύματος θα είμαστε σε ένα 100% κοσμικό κράτος; Because, that’s the way the cookie crumbles? Πρέπει να ομολογήσω ότι με ενοχλούν περισσότερο οι γραφικότητες από τη μεριά των σκεπτικιστών, παρά από τη μεριά των ψεκασμένων. Όπως και να το κάνουμε, έχω μεγαλύτερες απαιτήσεις. Είναι άλλη αίσθηση να ζητάει το “Άστρα & Όραμα” η 80χρονη μονόδοντη γιαγιάκα, και άλλη να το ζητάει φαρμακοποιός. Είναι άλλη αίσθηση να παπαρολογεί για τα εμβόλια ο Βρασίδας, και άλλο να υπάρχει διάλεξη σε Πανεπιστημιακό τμήμα Ιατρικής με τίτλο “Vaccines : Good or Bad?”. By the way, έχω αρχίσει να «φορτώνω» και με αυτό αλλά θα τα πούμε σε άλλο άρθρο.

doctor-bible
"Μισό να δω πώς ξεβουλώνουν οι αρτηρίες κι έρχομαι"

Η πραγματικότητα είναι ότι δεν μπορεί μία κυβέρνηση να φέρει τόσο συνταρακτικές κοινωνικές αλλαγές. Δεν θα προσπαθήσω να ισχυριστώ ότι έχουμε και καμιά θεοκρατία. Έχουμε και ένα επίπεδο σοβαρότητας εδώ στο westcult. Όμως η αλήθεια είναι ότι ο θεσμός της εκκλησίας είναι συνδεμένος βαθιά με το κράτος. Δεν είναι άλλωστε και πολύς καιρός από τότε που το σύμφωνο συμβίωσης μπλοκαρίστηκε από τους θρησκευτικούς άρχοντες της χώρας. Πρέπει να καταλάβουμε ότι στη δημοκρατία υπερισχύουν οι πλειοψηφίες, είτε σχετικές είτε απόλυτες, και πολύ περισσότερο είτε έχουν δίκιο είτε άδικο. Και πριν τρέξετε να μου πείτε ότι δεν μπορεί να είναι πλειοψηφία οι χριστιανοβαρεμένοι στην Ελλάδα, καταρχάς θα σας πω ότι μπορεί και να έχετε άδικο. Αλλά και δίκιο να έχετε, είναι σίγουρα αθροιστικά πλειοψηφία αυτοί που 1) συνεχίζουν από συνήθεια να “ακολουθούν” την ορθοδοξία 2) αυτοί που, ασχέτως πεποιθήσεων, έχουν πάρε-δώσε με εκκλησίες και ως εκ τούτου θεωρούν δεδομένη την συμβολή τους στα κοινά και 3) οι χριστιανοβαρεμένοι. Θα αναφέρω μόνο την έρευνα που έδειξε ότι η Εκκλησία έρχεται στην πρώτη θέση στην ερώτηση «Φορείς/Θεσμοί που εμπιστεύεστε περισσότερο». Με απλά λόγια δεν έχει να κάνει εάν σταυρώνεσαι σαν επιληπτικός κάθε φορά που περνάς έξω από τον Άγιο Φανούριο, ή εάν κοιμάσαι με την εικόνα του baby jesus πάνω από το κεφάλι σου σε διαστάσεις 2 μέτρα X 2 μέτρα. Υπάρχει μια αδιαμφισβήτητη υποστήριξη από τις μάζες. Μια κυβέρνηση λοιπόν, δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό από Κυριακή σε Δευτέρα. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι βάλει την υπογραφή της όταν θα έχει συντελεστεί αυτή η αλλαγή, απλά επισημοποιώντας αυτό που όλοι θα έχουμε ήδη καταλάβει.

Πώς όμως μπορεί να συμβεί αυτή η αλλαγή σας ακούω να ρωτάτε απελπισμένα. Πρώτα από όλα χρειάζεται χρόνος. Κατά τη γνώμη μου καμία σημαντική αλλαγή δεν πέτυχε με σπασμωδικές κινήσεις. Και, once again, πριν τρέξετε να μου αναφέρετε παραδείγματα επαναστάσεων, σκεφτείτε πρώτα πόσος χρόνος ζυμώσεων απαιτήθηκε για να ξεσπάσει η επανάσταση που έχετε στο μυαλό σας αλλά και πόσο αρνητική επίδραση είχε στις μάζες το καθεστώς-στόχος. Ας είμαστε ρεαλιστές, οι αρνητικές επιδράσεις της σημερινής Εκκλησίας δεν είναι εύκολα εντοπίσιμες στην καθημερινότητα. Ξαναλέω και τονίζω, στην κα-θη-με-ρι-νό-τη-τα! Παράλληλα λοιπόν με το απαιτούμενο βάθος χρόνου, θα προσαρμόσω και την πρόταση του Planck, λέγοντας ότι για να πεθάνει μια ιδέα, πρέπει να πεθάνουν αυτή που την υποστηρίζουν. Όχι, όχι, δεν υπονοώ ότι πρέπει να πάρουμε τα σφυριά και τα δρεπάνια και βγούμε να σφάξουμε χριστιανούς. That would be sooooo crazy! (Or would it?) Εννοώ ότι η θρησκεία έχει σαφώς μεγαλύτερη απήχηση στους ηλικιωμένους, οι οποίοι αναπόφευκτα πεθαίνουν πιο μαζικά από τους υπόλοιπους. Για κάθε γενιά που μας αποχαιρετά λοιπόν, γεννιέται μία άλλη ακόμα πιο χωμένη στην κοσμικότητα.

Μέσα από το πλαίσιο της προηγούμενης παραγράφου, καλό είναι να συνεχιστούν διάφορες συμβολικές κινήσεις, για να πάψουν να είναι συμβολικές. Θέλω να πω ότι το internet πήρε φωτιά επειδή ο Τσίπρας και η κυβέρνηση δώσανε πολιτικό όρκο αντί για θρησκευτικό. Είτε το επικροτείς (μπράβο σου), είτε το αποδοκιμάζεις (τι; Έφυγες!), και μόνο που μας απασχολεί, δείχνει ότι δεν είμαστε ακόμα στη σωστή φάση σαν κοινωνία. Όταν θα φτάσουμε στο σημείο που το γεγονός ότι μία κυβέρνηση έδωσε πολιτικό όρκο δεν θα μας κάνει αίσθηση και δεν θα αποτελεί σημαντική είδηση, τότε ναι, αυτό θα είναι μια θετική ένδειξη. Και πώς μπορεί να γίνει αυτό; Μα με περισσότερους πολιτικούς όρκους φυσικά! Έστω, για χάριν της συζήτησης ότι φτάνουμε στην έβδομη σερί φορά αριστερά. Μετά από 7 διαδοχικές φορές που κυβέρνηση θα έχει κάνει πολιτικό όρκο θα μας κάνει ακόμα τόσο εντύπωση; Όχι φυσικά, θα έχουμε περάσει σε στάδιο που θα το έχουμε συνηθίσει πλέον. Τέτοιες κινήσεις λοιπόν θα πρέπει να καταλήξουν να μην είναι πια «Ιστορικές Μέρες». Να είναι απλά Δευτέρες.

Όσον αφορά την επόμενη πρόταση, θα το πω απλά και μόνο γιατί πρέπει, αλλά δεν θα αφιερώσω παραπάνω από μία πρόταση γιατί έχει ξεχειλωθεί το θέμα περισσότερο και από το σώβρακο του Πάγκαλου. Να μπει στην ύλη της Βιολογίας στα σχολεία η θεωρία της εξέλιξης και να διδάσκεται κιόλας. Ντάξει, το ‘πα, μπορείτε να ησυχάσετε τώρα.

Τελειώνοντας, το πιο σημαντικό είναι το ένα πράγμα που μπορούμε να κάνουμε εγώ κι εσύ κι ο απέναντι. Ας βοηθηθώ από μια προσωπική εμπειρία. Πριν κάνα χρόνο, φεύγοντας από τη δουλειά μου και με το hands-free στα αυτιά, με σταματάει ένας τύπος στο δρόμο λέγοντάς μου κάτι που εγώ προφανώς δεν άκουγα. Πώς να ακουστείς πάνω από το Damien ρε φίλε; Anyway, ο τύπος, για να σας λύσω την απορία πριν καν δημιουργηθεί, δεν πρόδιδε την προέλευσή του με κανέναν τρόπο, ενδυματολογικό ή μη. Βγάζω λοιπόν τα ακουστικά και του ζητάω να επαναλάβει τι είπε. Με ξαναρωτάει λοιπόν αν θέλω να μου πει για ένα ενδιαφέρον βιβλίο. Σκέφτομαι κι εγώ, κάνα promotion του Ελευθερουδάκη θα είναι, και του απαντάω να μου πει. Και κάνει ένα έτσι, και βγάζει την Holy Bible. Το βλέπω, πατάω τα γέλια τραβώντας ένα μακρόσυρτο όόόόόόόχι με το ανάλογο κούνημα του κεφαλιού.

no-no

Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να κάτσεις να συζητήσεις με κάποιον τέτοιο! Να συζητήσεις τι; Λες και είναι διατεθειμένος να αναγνωρίσει τα συγκροτημένα επιχειρήματά σου. Και ομολογώ ότι αυτό είναι κάτι που έχουμε καταλάβει αρκετοί. Έχει παιχτεί μια μαλακία κάπου όμως. Το «μην κάνεις διάλογο με επιχειρήματα» έχει μετατραπεί σε «μην σχολιάζεις καν / πέρνα το στο ντούκου». Δεν είναι το ίδιο πράγμα. Και σαν να μην έφτανε αυτό ακούγονται και φράσεις τύπου «Δεν έχεις δικαίωμα να χλευάζεις την πίστη μου», «Εμένα αυτή είναι η άποψή μου, δεν ενοχλώ κάποιον, δεν στην επιβάλλω» και άλλα τέτοια. Ώπα ώπα ώπα, για να ξεκαθαρίσουμε μερικά πραγματάκια :

Όσο δικαίωμα έχεις εσύ να μου λες παραμύθια για κήπους της Εδέμ, τόσο ακριβώς δικαίωμα έχω κι εγώ να λέω ότι αυτά είναι παιδικές αστειότητες. Χλευάζεις την κοινή λογική, χλευάζω την χριστιανοσύνη. Fair Trade! Έχεις ελευθερία να εκφράσεις την άποψή σου. Έχεις όμως και την ευθύνη αυτών που λες. Και όταν αυτά παίζουν στη λίγκα μαζί με Xenu, Δία και Μάγισσες, θα αντιμετωπιστούν αναλόγως. Προφανώς δεν θα σε αντιμετωπίσω σοβαρά ψάχνοντας επιχείρηματα αλλά μην νομίζεις ότι θα πετάξεις την παπαριά σου και θα περάσει στο ντούκου.

arguing