Τα Ημισκούμπρια, η Γιουγκοσλαβία και οι βιαστές των λαών Αμερικάνοι

03-11-2014
 
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to Delicious

Το 1999, με αφορμή τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, τα Ημισκούμπρια έβγαλαν ένα τραγούδι με τίτλο «Το Δώρο του Καίσαρα». Δηλώνω εξαρχής και παρά τα όσα θα αναφέρω στη συνέχεια ότι κομμάτι αποτελεί ένα από τα αγαπημένα μου των «ΗΜΙΖ». Επιβλητική μουσική, ρυθμικό μπιτάκι και προκλητικά έξυπνοι στίχοι, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το σημείο όπου ο Μιθριδάτης, αναφερόμενος στον Κλίντον, ραπάρει λέγοντας «…κι ο Καίσαρ εδημιούργη σα να ‘ναι ο Καντίνσκυ - μα όχι σε τελάρο, στο στόμα της Λεβίνσκυ».

Παρόλο το συναισθηματικό μου δέσιμο με τα Ημισκούμπρια (ένα δέσιμο που μπορούν να καταλάβουν οι περισσότεροι που υπήρξαν παιδιά στα 90s και γαλουχήθηκαν απ’ το συγκρότημα) θα πρέπει με βαριά καρδιά να παραδεχτώ ότι το παραπάνω τραγούδι είναι γεμάτο «φάουλ». Μπορεί oι παρομοιώσεις Κλίντον – Καίσαρας και ΗΠΑ – Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία να είναι ανώδυνες και σε έναν βαθμό εύστοχες, όταν όμως η αντιστοίχιση οδηγείται στο ζευγάρι Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση – ανυπόταχτοι Γαλάτες του Αστερίξ αρχίζει ένας ελαφρύς εκτροχιασμός. Ένας από τους στίχους μάλιστα φτάνει στο σημείο να αποθεώσει τον ηρωισμό του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς παρουσιάζοντάς τον ως τον ηγέτη των Γαλατών («ο αρχηγός Μιλοσεβίξ επάνω στην ασπίδα, μέσα σε χρόνο ανύποπτο τους έστησε παγίδα»).

Ένα από τα πιο εξοργιστικά πράγματα εκείνης της εποχής ήταν ότι ο Γιουγκοσλάβος πρόεδρος πέρασε στη συνείδηση πολλών συμπολιτών μας ως μια παρεξηγημένη προσωπικότητα που παγιδεύτηκε στα δίχτυα της Νέας Τάξης Πραγμάτων, των εβραιομασόνων και πιθανότατα των Νεφελίμ. Αν και πλέον θεωρείται μπανάλ να ασπάζεσαι την ιστορική αλήθεια θα πρέπει κάπου εδώ να επισημάνω ότι ο Μιλόσεβιτς μαζί με τα πρωτοπαλίκαρά του Κάρατζιτς και Μλάντιτς ήταν υπεύθυνοι για εθνοκαθάρσεις και μαζικές δολοφονίες. Τι να κάνουμε όμως; Να τους κατηγορήσουμε επειδή είχαν κι αυτοί ένα πάθος στη ζωή τους; Ποιος από σας δεν θέλησε ποτέ να κάνει μια σφαγή στη Σρεμπρένιτσα και να απαλλάξει 8.500 Βόσνιους μουσουλμάνους απ’ το μαρτύριο της ύπαρξης; Ποιος από σας δεν μπήκε στον πειρασμό να εκτελέσει τους πολιτικούς του αντιπάλους και να διαπράξει εγκλήματα πολέμου στην Κροατία; Ποιος από σας δεν λαχτάρισε να λύσει το πρόβλημα στέγασης χιλιάδων Αλβανών του Κοσσόβου προσφέροντας τους την άνεση και τη γκλαμουριά των ομαδικών τάφων;

sad milosevic

Οι Αμερικάνοι από την άλλη προφανώς δεν επενέβησαν μόνο και μόνο εξαιτίας των αγνών τους προθέσεων και του τάματος που είχαν κάνει στην Παναγιά τη Βομβαρδοκρατούσα. Το «διαίρει και βασίλευε» ήταν πάντα από τις αγαπημένες τους στρατηγικές. Και ναι, σκότωσαν και αμάχους. Περίπου 500 άτομα. Είναι όμως λογικό να επικεντρώνεται κάποιος εκεί; Ο Σλόμπα αιματοκυλάει για χρόνια όλη την ευρύτερη περιοχή και δεν κουνιέται φύλλο, αλλά όταν μπαίνει μέσα ο Κλίντον αρχίζουμε να σκούζουμε σαν κοριτσάκια που δοκίμασαν για πρώτη φορά πρωκτικό. Το ΝΑΤΟ αφήνει πίσω του 500 πτώματα ως παράπλευρες απώλειες και επισημαίνουμε δικαίως πόσο φριχτό είναι αυτό. Για το Μιλόσεβιτς όμως που ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ εξόντωσε σχεδόν ΠΕΝΗΝΤΑΠΛΑΣΙΟ αριθμό ατόμων πώς αντιδράσαμε; (για να μην αναφερθώ στα συνολικά θύματα των πολέμων που προκάλεσε τα οποία ξεπερνούν τις 200.000).

Ευτυχώς για μένα ο λόγος της ελληνικής Σλομπολατρείας είναι εύκολο να εξηγηθεί και δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μίγμα των τριών παρακάτω παθογενειών:

Αυτάρεσκος αντιαμερικανισμός

Λίγα πράγματα μας ενώνουν τόσο πολύ σαν έθνος όσο η διέγερση που αντλούμε από το να λέμε ο ένας στον άλλο πόσο κακοί είναι οι Αμερικάνοι. Σκοτώνουν παιδάκια, εκθρονίζουν ανθρωπιστές δικτάτορες και κομματιάζουν με τα δόντια τους την αδερφή μας όποτε έχει πανσέληνο.

american vampire
Αμερικάνος στρατιώτης που ετοιμάζεται να ρουφήξει το αίμα αγνής Σέρβας παρθένας

«Αριστερές» αναμνήσεις

Για όσους δεν το ξέρουν ο Σλόμπα ήταν Σοσιαλιστής. Στα χαρτιά. Και καλά. Αυτό όμως δεν αρκεί. Το αγόρι απ’ το Ποζάρεβατς με τα ασημένια μαλλιά και το τροφαντό μουτράκι ήταν η κλασική φιγούρα που γουστάρουν οι σοβιετικόπληκτοι. Αυταρχικός, ανήθικος, λαϊκιστής, παρανοϊκός και με έφεση στις πολιτικές δολοφονίες και τις εκκαθαρίσεις πληθυσμών. Καταλαβαίνετε πού το πάω… πώς να μην αγαπήσεις παράφορα κάποιον όταν σου θυμίζει τόσο πολύ τον πατερούλη Στάλιν;

stalin calendar
Νεαρή groupie του Ιωσήφ σε στιγμές εκστατικού ενθουσιαμού

Λαϊκή δεξιά

Ο Μιλόσεβιτς ήταν Σέρβος. Οι Σέρβοι είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Οι χριστιανοί ορθόδοξοι είναι αδέρφια μας. Άρα, μέσα από το προφανές λογικό σφάλμα που έγινε στο υποσυνείδητο των δεξιών (είμαστε Πολλοί-είμαιστε Ανεξάρτητοι-είμαστε Έλληνες) ο Μιλόσεβιτς ήταν αδερφός μας. Απλοϊκό δε λέω. Αλλά σε συνδυασμό με το ότι ήταν άντρακλας εθνικιστής και όχι κανένας κουνιστός που ασπάζεται τις μιασμένες δυτικές αξίες, μάλλον θα έπρεπε ήδη να είχαμε προχωρήσει στην πανάξια αγιοποίησή του.

Αν δεχτούμε πάντως ότι η φιλοσερβική υστερία της εποχής ήταν ένας ιός ηλιθιότητας και μιντιακής διαστρέβλωσης που μόλυνε αναπόφευκτα όλη την ελληνική κοινωνία, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι μέσα σε όλα τα χιλιοειπωμένα κλισέ και τους τόνους παραπληροφόρησης, τα ημισκούμπρια ναι μεν «πολέμησαν» τον λάθος εχθρό αλλά τουλάχιστον το έκαναν με πρωτοτυπία, στυλ και αυθεντικά ψαγμένους στίχους.

Υ.Γ. Για να είμαι δίκαιος κάποια στιγμή θα γράψω κι ένα κείμενο για Κροάτες και Αλβανούς που δεν υπήρξαν και αθώες περιστερές όπως ίσως λανθασμένα να προκύπτει από την ανάγνωση ορισμένων σημείων του κειμένου.