Time Travel: Παράλληλα σύμπαντα, ντετερμινισμός ή λουποπαράδοξα;

27-11-2014
 
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to Delicious

Δεν υπάρχει πιο ελκυστικό, ιντριγκαδόρικο, mind-fucking, mind-blowing concept από το ταξίδι στο χρόνο. Και αυτό είναι νόμος. Και όποιος διαφωνεί δεν ξέρει τι λέει. Όπως επίσης δεν έχει υπάρξει άλλο concept που να είναι τόσο διευρυμένο θεωρητικά, με τόσες περιπτώσεις και υποπεριπτώσεις και annotations και εκδοχές και σχολές χωρίς να έχει πάρει ποτέ σάρκα και οστά. Είμαστε στο επίπεδο που μόλις εφευρεθεί η χρονομηχανή, όλα τα υπόλοιπα θα έχουν φροντιστεί : Κανόνες, Ηθική χρήση, Do’s and Dont’s.

Πριν κάποιες μέρες, με ρώτησε ένας φίλος μου εάν θεωρώ ότι το ταξίδι στο χρόνο είναι πιθανό. Αυτή η ερώτηση πυροδότησε μια 6ωρη συζήτηση. Ο ίδιος είχε μετανιώσει και μόνο που με ρώτησε στα πρώτα 10 λεπτά. Συμβαίνουν αυτά ρε gunjack, τι να κάνουμε;

gunjack

Στην ερώτηση λοιπόν κατά πόσον είναι εφικτό κάτι τέτοιο, η απάντηση είναι μια άλλη ερώτηση : Στο παρελθόν ή στο μέλλον; Διότι ισχύουν διαφορετικά πράγματα. Αλλά πριν περάσουμε εκεί πρέπει να διευκρίνισουμε μερικά σημεία. Καταρχάς, ο χρόνος είναι κάτι που εμείς αντιλαμβανόμαστε, δεν υπάρχει κάποια αόρατη γιγάντια μπάρα που μετράει. Ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να μιλάμε για ταξίδι στο χρόνο, αλλά για ταξίδι στο χωρόχρονο, και αυτό από μόνο του αλλάζει όλο το παιχνίδι. Διότι δεν μπορούμε να μιλήσουμε για κάποια υποθετική στατική χρονομηχανή. Παράδειγμα : Έστω ότι υπάρχει η χρονομηχανή αυτή, ένας θάλαμος ας πούμε. Μπαίνουμε στο θάλαμο και του λέμε να μας μεταφέρει 3 μέρες μπροστά. 3 μέρες μετά όμως, ο πλανήτης έχει μετατοπιστεί και ως προς τη θέση του με τον ήλιο (περιφορά) και ως απόλυτη θέση μιας και όλο το ηλιακό μας σύστημα διενεργεί μια σπιραλοειδή κίνηση. Και καλά, στις 3 μέρες μπορεί απλά να βρεθούμε σε ένα διαφορετικό σημείο της Γης, αλλά αν του λέγαμε 3 μήνες απλά θα βρισκόμασταν στο μαύρο αχανές διάστημα και we would suffer from a major case of dead-ness.

perry-cox

Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο χρόνος είναι ένα αφηρημένο και σχετικό μέγεθος. Δεν είναι απτό και εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τη δικιά μας αντίληψη. Δεν είναι stand-alone δηλαδή, όπως η απόσταση ας πούμε. Άρα για να ορίσουμε το ταξίδι στο χρόνο θα πρέπει απλοϊκά ο «ταξιδιώτης» να αντιληφθεί διαφορετικά την πάροδο του χρόνου από το υπόλοιπο σύνολο. Και δεν εννοούμε να πεις ότι πέρασε μια ώρα και είχες την αίσθηση ότι πέρασαν πέντε λεπτά. Εννοούμε μετρήσιμα να υπάρξει διαφορετική καταγραφή, με δύο ρολόγια ας πούμε.

Fast forward to the Future!

Το concept του ταξίδιου στο μέλλον είναι λιγότερο προβληματικό. Χωρίς να μπλέξουμε με τις καθαρά θεωρητικές επιστημονικές εκδοχές, η πιο κατανοητή είναι αυτή που προϋποθέτει ότι το Σώμα κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός (FTL). Έτσι λοιπόν, σε υποθετικό επίπεδο και με τον κατάλληλο εξοπλισμό, θα μπορούσαμε να ορίσουμε συντεταγμένες χώρου και χρόνου και να «ταξιδέψουμε στον προορισμό, πιο γρήγορα από οτιδήποτε άλλο. And thus, Time Travel. Φυσικά υπάρχουν και δύο cheatάκια, ο λήθαργος και η πλήρης αναστολή. Και τα δύο πατάνε πάνω στη θεωρία ότι αν σε άνθρωπο αναστείλουμε πλήρως κάθε λειτουργία διατηρώντας τον στη ζωή, και τον επαναφέρουμε μετά από 30 χρόνια, τότε τυπικά για εκείνον θα ισχύει ότι «ταξίδεψε» στο χρόνο (Demolition man concept)

The Grandfather paradox

Το ταξίδι στο παρελθόν υποφέρει από πολλάάά προβλήματα. Πρώτα από όλα, το παρελθόν σαν έννοια, είναι και αυτή σχετική. Για να έχει νόημα, πρέπει πάντα να υπάρχει η έννοια του παρόντος. Και το παρόν είναι μία και μόνο μία στιγμή! Τώρα είναι το παρόν. Και τώρα είναι παρόν. Και τώρα. Και όλα τα προηγούμενα ανήκουν ήδη στο παρελθόν. Από τη στιγμή λοιπόν που το παρελθόν δεν αποθηκεύεται σε κάποιον συμπαντικό σκληρό δίσκο, πώς μπορούμε να το εντοπίσουμε με φυσικούς νόμους; Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έχουμε και τα προβλήματα αιτίου και αιτιατού. Κι αν πας πίσω στο χρόνο, σκοτώσεις τον παππού σου πριν καν γεννηθεί ο πατέρας σου, τι γίνεται; Μπορείς να το κάνεις; Αν ναι, τι γίνεται μετά με εσένα; Τρελό μα-νί-κι! Πάμε σε κάποια παραδείγματα :

The 12 Monkeys Version

Η πρώτη εκδοχή λέει ότι πραγματοποιείται course-correction. Αν πας στο παρελθόν και σκοτώσεις τον Hitler ως μωρό, για κάποιο λόγο θα σου έρθει να αντικαταστήσεις το μωρό με ένα ορφανό για να μην καταλάβει κανείς τίποτα και αυτό το ορφανό θα μεγαλώσει και θα γίνει ο Αδόλφος που όλοι μάθαμε και αγαπήσαμε. Γιατί αυτό είχε συμβεί από πάντα. Αν πας να σκοτώσεις τον παππού σου, κάτι θα πεταχτεί μπροστά σου ή θα γλιστρήσεις σε καμία μπανάνα ή θα σε τυφλώσει ο ήλιος και θα αστοχήσεις. Αυτή η θεωρία είναι γνωστή και ως Novikov self-consistency principle. Σαν θεωρία μπάζει πολύ, διότι όλο αυτό προϋποθέτει ότι το σύμπαν, ή έστω ο χρόνος είναι μια οντότητα με κάποιου είδους συνείδηση.

The Back to the Future Version

Εδώ δεν υπάρχει κανένα θεόσταλτο εμπόδιο. Θες να σκοτώσεις τον παππού σου; Τράβα φάτονα! Μετά όμως έχει ΜΠΟΥΜ! Μετά θα υποστείς τις συνέπειες, και μαζί με σένα, θα τις υποστούμε κι εμείς επειδή δεν μπορούσες να βάλεις τον κώλο σου κάτω και να αφήσεις τον άνθρωπο στην ησυχία του! Μαλάκα! Anyway, αν σκοτώσεις τον παππού σου, ο πατέρας σου δεν θα γεννηθεί ποτέ, οπότε δεν θα γεννηθείς ούτε εσύ, οπότε δεν θα πας πίσω στο χρόνο, οπότε δεν θα σκοτώσεις τον παππού σου, οπότε θα γεννηθεί ο πατέρας σου, οπότε θα γεννηθείς κι εσύ και θα πας πίσω στο χρόνο και θα σκοτώσεις τον παππού σου, οπότε... You get the point. Λούπα και UNIVERSAL BOOM!

The Terminator 2 Version

Η θεωρία των παράλληλων συμπάντων. Ααααχ, πόσο Γαμάτη θεωρία! Πήγες πίσω στο χρόνο; Πολύ ωραία! Άλλαξες κάτι; Εξαιρετικά!  *snaps fingers* ΝΕΟ ΣΥΜΠΑΝ! Παράλληλο με το αρχικό, στο οποίο δεν μπορείς ποτέ να επιστρέψεις. Η ιστορία ξαναγράφεται από εκείνο το σημείο και μετά. Φυσικά εδώ έχουμε το πρόβλημα της ύλης. Που στο διάολο είναι όλα αυτά τα παράλληλα σύμπαντα ως προς την ύλη τους;

Από τη στιγμή που δεν έχουμε πνιγεί σε χρονο-τουρίστες, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ταξίδι στο χρόνο.

Stephen Hawking, ελεύθερη απόδοση

Και κάπου τώρα περνάμε καθαρά στις δικές μου θεωρίες. Βάσει όλων των παραπάνω, θεωρώ ότι δεν μπορεί να υπάρξει ταξίδι στο παρελθόν πρακτικά. Όσον αφορά το ταξίδι στο μέλλον, πιστεύω ακράδαντα ότι είναι κάτι το οποίο θα επιτευχθεί κάποια στιγμή. Και αυτό το βασίζω σε μία αγνά φιλοσοφική βάση. Από τη στιγμή που το έχουμε στοιχειοθετήσει σαν concept, από τη στιγμή που το έχουμε «συλλάβει», τότε είναι κάτι πραγματοποιήσιμο, συνοδευόμενο βέβαια με τις κατάλληλες επιστημονικές προδιαγραφές. Άλλωστε, πετάμε με αεροπλάνα σήμερα, όταν πριν 500 χρόνια αυτό ήταν κάτι τρελό και πριν 2.500 δεν μπορούσε καν να το διανοηθεί κάποιος. So, it’s just a matter of time.

Τελείως τυπικά έχει ήδη επιτευχθεί. Μην απορείτε αν είμαι τρελός, πατάω σε λεπτομέρειες τώρα. Σύμφωνα με μία εφαρμογή της γενικής θεωρίας της σχετικότητας, εάν ένας επανδρωμένος πύραλος ταξιδέψει στο διάστημα και μετά ξαναμπεί σε τροχιά και προσγειωθεί στη Γη, τότε, λόγω των ταχύτητων, των βαρυτικών και μη δυνάμεων, ο χρόνος θα έχει περάσει διαφορετικά εντός του πυραύλου και στην επιφάνεια της Γης (και από άποψη αίσθησης αλλά και άποψη γήρανσης), με αποτέλεσμα να έχει πραγματοποιηθεί ένα μικρό ταξίδι στο μέλλον. Say hi to the biggest-time-differential-time-travellers

Apollo 11

Εσείς τι λέτε;

delorean-tardis
Ναι, δεν μπορούσα να μην την βάλω

ΥΓ : Ο Βρασίδας αυτή τη βδομάδα έλειπε. Είχε πάει μέχρι το Βιθέντε Καλδερόν.