Δεν με νοιάζει, βρες κάτι να βάλεις στο στόμα του!

01-06-2015
 
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to Delicious

Το καλοκαίρι έφτασε, ή anyway φτάνει αφού ο καιρός πήρε κάτι κοκαΐνες μέσα στη βδομάδα και στα καπάκια συναχώθηκε κιόλας. Όπως και να ‘χει, οι θερμοκρασίες έχουν ψιλοανέβει και έτσι αναζητείται δροσιά. Κωλώνουμε βέβαια να ανάψουμε τα air-conditioners από το Μάιο και σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση τι να κλάσουν οι ανεμιστήρες. Επειδή λοιπόν υπάρχει και ένα ψιλοαεράκι ακόμα η λύση είναι προφανής. Σωστά; Well, θα δούμε στην πορεία. Ανοίγεις λοιπόν 2 παράθυρα/μπαλκανόπορτες κατά προτίμηση σε αντικριστά σημεία και γίνεται ένα ρεύμα, μα ένα ρεύμα, σκέτη μούρλια!

exploding-hole

Από τις πιο απλοϊκές ηδονικές στιγμές. Εκεί που κόλλαγες και μόνο που στεκόσουν όρθιος, ξαφνικά, ένα πέπλο δροσερού μεταξωτού φανταστικού υφάσματος σε τυλίγει συνεχόμενα. Έτσι όπως απολαμβάνεις μία από τις μικρές λεπτομέρειες της ζωής, εξίσου ξαφνικά, κάτι, στα χαλάει όλα. ΓΑΒ! ΓΟΥΒ! Δεν είσαι ο μόνος στη γειτονιά που σκέφτηκε να ανοίξει τη μπαλκονόπορτα, για κακή σου τύχη. Από τα 654137153196413 διαμερίσματα γύρω-γύρω, τουλάχιστον τα 3164538613 είχαν την ίδια έμπνευση. Από αυτά, τα 34137845 έχουν κάποιο κατοικίδιο. Και από αυτά, τα 861326 έχουν σκυλί πιο συγκεκριμένα. Και ύστερα, είναι ακατανόητο για κάποιους γιατί πολύς κόσμος γουστάρει τις γάτες. Ναι, έλα μου ντε!

Αφού λοιπόν έχει αρχίσει η συναυλία βαθυφώνων – υψιφώνων, υπάρχουν μεγάλα και μικρά σκυλιά άλλωστε, βγαίνουν μετά από 5-10 λεπτά και οι τενόροι με τις mezzo-soprano στα μπαλκόνια σκούζοντας «Σκάστε!» και παραπλήσιες προτροπές. Και ω, τι ευτυχία! Με κάποιον μαγικό τρόπο, τα σκυλιά αυτά, αποκωδικοποιούν με ορθό τρόπο τις εντολές των γειτόνων και το βουλώνουν! Τι, όχι; Α ναι, δεν γίνεται έτσι. Συνήθως οι βαθύφωνοι και υψίφωνοι της γειτονιάς καταλαβαίνουν ότι πρέπει να αυξήσουν σε ένταση το σόλο τους.

opera-dog

Και σε ρωτάω αγαπητέ αναγνώστη. Τι επιλογές έχω; Και για να διευκολύνω το παράδειγμα, ας πούμε ότι είναι ένα σκυλί, ένα και μόνο, σε διαμερίσμα εντός της πολυκατοικίας. Να βγω στο μπαλκόνι να φωνάζω κι εγώ μαζί με τους υπόλοιπους; Αν οι ιδιοκτήτες του ζώου, δεν το έχουν μαζέψει ήδη μέσα, δεν πρόκειται να κάνει διαφορά η 20η διαφορετική φωνή που θα ανήκει σε μένα. Εκτός κι αν έχω την υπερδύναμη “Φωνή Κυριαρχίας” και δεν το ξέρω, αμφιβάλλω όμως. Να πάω να χτυπήσω το κουδούνι; Χμμ, να σου πω τι θα ακολουθήσει: Α) δεν θα είναι μέσα στο διαμέρισμα οι ένοικοι, Β) θα κάνουν ότι δεν είναι μέσα οι ένοικοι, Γ) θα απαντήσουν κάτι του στυλ «Ε, και τι να κάνω εγώ; Σκυλί είναι, θα γαβγίσει». Θα σκεφτείς ότι δεν γίνεται κανείς να μην αντιληφθεί το πρόβλημα και απλά να το μαζέψει. Θα σου πω ότι για αυτόν που θα μπορούσε να αντιληφθεί το πρόβλημα δεν χρειάζεται καν να χτυπήσει κάποιος το κουδούνι του.

Να συνεχίσω με τις επιλογές που έχω. Να κατέβω να εξαπολύσω κατάρες και ύβρεις, μπουνιές και κλωτσιές, σφαλιάρες και φιλιά; Ουπς, όχι! Μπερδεύτηκα, scratch that last one! Τέλος πάντων, να τα κάνω όλα μπουρδέλο (όσο μπορώ προφανώς) και καθαρίσαμε. Το προφανές πρόβλημα με αυτό είναι, εμ, το προφανές. Obvious problem is obvious : Πόσο μπορώ; Δεν είμαι και κανένας σφίχτης και βαριέμαι να φωνάξω τον Τζίμη, τον Μπάμπη, τον Μήτσο και τον Βρασίδα για ένα ζώο και το σκυλάκι του. Κι άμα στο τέλος τις φάω κιόλας; Για να μην πιάσουμε καν το γεγονός ότι μιλάμε για τις πιο short-span λύσεις ever!

anti-dog-gang

Και ιδού, ξεπροβάλλει μπροστά μου το Άγιο Δισκοπότηρο των λύσεων : Call da Police! Ξέρεις ποιες είναι οι 2 πιθανές καταλήξεις; 1) Το σκυλί σταματάει να γαβγίζει προτού φτάσουν και οι πολιτσμάνοι σου την λένε που δεν πήρες να ακυρώσεις το αίτημα. Yep! True story! Ή 2) το σκυλί δεν έχει σταματήσει να γαβγίζει και οι πολιτσμάνοι σου λένε «οκ, το σημειώνουμε. Αν επαναλήφθεί, ξανακαλέστε μας.» Wait, what? Α, και σε περίπτωση που αναρωτιέστε, όχι, η φόλα δεν είναι λύση. Εκτός αν βγει «φόλα» για ανθρώπους. Εκεί το συζητάω. Calm, calm down! Το συζητάω είπα. Δεν είπα ότι θα το κάνω κιόλας.

Το πρόβλημα δεν είναι το σκυλί. Το σκυλί γουστάρει να γαβγίσει. Ίσως επειδή πεινάει, ίσως επειδή τσαντίστηκε, ίσως επειδή έχει καύλες και εξαπολύει το ερωτικό του κάλεσμα, ίσως επειδή μια πεταλουδίτσα έκατσε στη μυτούλα του, ή πολύ απλά μπορεί να έχει μαστουρώσει και να βλέπει πράσινους δράκους και να είναι γαύρος. Ούτε καταλαβαίνει από ώρες, ούτε έχει το concept του «ενοχλώ; Δεν ενοχλώ;». Το πρόβλημα είναι ο κάθε άνθρωπος που νομίζει ότι το κατοικίδιο είναι δικαίωμα. Ψιτ, ε, εσύ! Σου έχω νέα, το κατοικίδιο είναι ευθύνη.

Όταν έχεις ένα σκυλί (ή οποιοδήποτε ζώο) είσαι υπεύθυνος για την κατάστασή του, για τις πράξεις του, για τα πάντα. Και ανθρώπινα, και νομικά. Μερικές φορές έχω την αίσθηση ότι εγώ είμαι πιο φιλόζωος που διαλέγω να μην πάρω κατοικίδιο (ή αν πάρω, θα είναι κάνα χάμστερ, κάνα ιγκουάνα ή κανένα φίδι ξέρω ‘γω) από αυτούς που τρέχουν να μπάσουν κάνα ντόπερμαν στο ρετιρέ του 5ου επειδή γουστάρουν παιχνιδάκια ας πούμε. Αυτό είναι σαν να κάνει παιδί για να μπορείς σε μερικά χρόνια να πηγαίνεις γήπεδο με το γιόκα σου όταν δεν μπορούν οι φίλοι σου. Τι; Γίνεται κι αυτό; Σωστά! Οκ, another article pending. Α, και πού σαι μάστορα; Δεν είναι όλα τα σκυλιά για διαμέρισμα. Μεταξύ μας αυτό. Άλλο να πάρεις ένα Τζακ Ράσελ κι άλλο ένα Αμέρικαν πίτμπουλ.

cujo
Μάλλον ακατάλληλο για διαμέρισμα

Γενικότερα, χρήσιμο θα ήταν να προϋπολογίσεις 5 πράγματα. Μπορείς να το φροντίσεις; Μπορείς να το εκπαιδεύσεις ή να κανονίσεις να είναι εκπαιδευμένο; Μπορείς να αναλογιστείς τις ευθύνες σου; Μπορείς να σκεφτείς και τους υπόλοιπους; ‘Εχεις τη δυνατότητα να καλύπτεις τα έξοδά του; Και τελικά, μπορείς να καταλάβεις τι είναι σκύλος νωρίτερα από την 1η μέρα που θα τον έχεις ήδη πάρει; Όπως και να έχει, εμένα δεν με νοιάζει, δεν τον πήρα εγώ. Βρες έναν τρόπο να μην μου σπάει τα νεύρα. Αν δεν βρίσκεις, πούλα το.

ΥΓ : Ακόμα και η συγγραφή του παρόντος άρθρου έγινε υπό τους ήχους του μελωδικού τραγουδιού ενός Ροτβάιλερ.

ΥΓ2 : Let the animal defending comments begin.